Pyjama’s from hell!

Ik heb een hele hoop tricot liggen, voornamelijk van Lillestoff, lekker leuk en kleurrijk voor mijn duo hier.
imageEr moest dus maar eens een pyjama worden gemaakt, ik kan ze niet blijven bijhouden al die stofjes zodat ik ooit eens dit of dat zou kunnen maken…
Ze groeien hier ook als kool en pyjama’s heb ik nooit genoeg voor die smospotjes van mij!

Het patroon vond ik zeer vlug bij Stof voor durf het zelvers 2,  zowel het bovenstuk als onderstuk.
Het onderstuk (de losse broek) had ik al eens gemaakt en ik wist dat de 92 juist paste voor mijn 22 maanden oude zoon, ik wou er eentje op de groei dus maakte ik een maatje groter…de broek dan toch.
Het bovenstuk maakte ik 2 maten groter omdat die vaak te klein uitvallen (zo ook met de vele kaptruien uit SVDHZ 1 die ik eerder maakte).
Voor de dochter maakte ik alles in maat 92 omdat zij net altijd wat kleiner uitvalt dan haar maat op leeftijd…

imageIk had ook zeer vlug alles geknipt klaarliggen, een snel projectje, dacht ik…
Dit was buiten de tijd van het jaar berekend (bijna constant een zieke in huis) en buiten mijn olijk rondlopend duo.  Een constante stroom van mensen verzorgen en er dan af en toe ook zelf aan moeten toegeven zorgde ervoor dat ik op 2 weken tijd alleen nog maar de stukken in elkaar had gestoken zonder de nodige afwerking (de boordstof!).

Het duurde dus nog eens een week voordat ik me dan toch achter mijn naaimachine zette om de boordstof eraan te bevestigen…wat een werkje van een uur zou moeten zijn werd er een van een heel weekend!
Mamaaaa, mama, mama, mama, maaaamaaaa! Ik werd er zot van!
Als ik dan niet echt kan doorwerken begin ik er liever niet aan maar dan blijft het dus liggen, dus ik moest wel!
Mijn ergernis stapelde zich op en uiteindelijk dan toch maar weer gestopt omdat ik mijn naaimachine bijna het raam door kegelde (mag ik absoluut niet doen, het was een dure investering )!
Ik heb het die dag gelaten voor wat het was ( 3 stukken boordstof te gaan, dus praktisch af) en dan maar toegegeven aan al dat ge-mama…meegespeeld en gebabbeld, boekjes gelezen enz…

Vandaag dan, gespreid over de hele dag, tussen al de mama’s door dan toch die laatste stukjes er aan gezet om er dan nu over te kunnen bloggen, OEF!
Er is dus ook maar 1 foto en geen aan-foto omdat ik het niet zag zitten om mijn wondertjes aan en uit te kleden gewoon voor ons plezier. Laat rust waar rust is…voorlopig.

Ik kan nu wel nog meegeven dat ik Lieke Knoops heel dankbaar ben om haar nieuwe naaikamer te delen, ze zorgde voor ‘tijdelijke’ orde in mijn stoffenkast.  Deze orde doet me elke keer ook stilstaan bij al die stofjes en het feit dat ik er wel genoeg heb…

imageGelukkig kan ik nog zeggen dat de kindjes ook een deel van de kast hebben overgenomen (dat kleine stukje dat toe bleef) maar zoals je ziet is dat maar ijdele troost…voorlopig nog geen stoffenspektakel voor mij.
Ik ben ook gestopt met het volgen van de vele stoffen webshops op Facebook, die verleidingen die daar altijd op komen…

 

Het is even genoeg, ik moet nu maken en niet kopen (oooh wat hou ik daar toch van).

Advertenties