Grace gaat naar de Zoo!

Zoals Tiny overal naar toe ging, zo gaat de dochter ook overal naartoe in haar nieuwe kleertjes. De Zoo is ondertussen een nieuwe favoriete plek en omdat ze daar lang genoeg kan stilstaan om foto’s te trekken is het ook mijn favoriete foto plek!  

Ik mocht ook een Grace van Emma en Mona testen maar ik was er niet zo vlug mee en de lancering was er vlugger dan mijn versie. Maar toch maakte ik er eentje, ik had er het ideale stofje voor en de tijd dus voila, zonder veel poespas…Grace gaat naar de Zoo!

  
Het stofje is een petit pan waar ik instant verliefd op werd, ik kocht er dan ook genoeg van om zowel voor mezelf als voor de broer ook iets uit te maken. Tot zover alleen voor de dochter maar we komen er wel!

Ik maakte de versie zonder mouwen voor deze warme zomer en gebruikte alleen kamsnaps in het bovenstuk van het kleedje. Ik vond de dochter ook al wat te groot voor knopen in het rokdeel. Het is ook de eerste keer dat ik een 92 (grootste maat) maak voor haar waar ze niet in verdrinkt! Ze wordt groot!

   
 
Ik heb ook wat moeten foefelen (ondertussen word ik er goed in) om het rokdeel aaneen te zetten zonder de knopen. Ik had alle andere stappen van de tutorial namelijk al volledig gevolgd toen ik de beslissing op het einde nam om het rokdeel zonder knopen te maken. Dit zorgde ervoor dat de rimpel iets minder goed uitkwam en het rokdeel aan de achterkant minder opbolde. 

Allemaal geen probleem aangezien het stofje zoveel goed maakt! Zeker toen we zagen hoe fluo de fluo bloempjes waren toen we bij de vissen kwamen! Ubercute!

 
Ze voelde zich helaas niet zo op haar gemak bij de vissen waardoor ze veel bewoog en de foto’s niet zo zuiver zijn. De fluo daarentegen is wel duidelijk te zien en toch echt wel cool, niet?   
  
Uiteindelijk kon er toch een klein lachje bij de vissen losgeweekt worden en ik had echt geen tijd om nieuwe foto’s te trekken want er staan nog wat blogpost op rij maar u heeft nu toch een indruk gekregen van de leuke stof en een leuk en makkelijk kleedje dat ik hopelijk eens voor een baby ook kan maken (komaan babyboomers!) want het begint bij maat 56 wat echt heel leuk is.   
   

Advertenties

It is a race, it is a race…

I hope I win 😉. (Quote van Rowan Atkinson aka Mr Bean in Rat Race, die woorden en manier van zeggen blijven me bij en in tijden zoals deze zoeven ze constant door mijn hoofd.)

 Vandaag voelde het zeker zo!

Ik wou toch nog een laatste Ishi maken om mee te doen met de Ishi contest contest van Straight Grain en had hier al enige tijd een combo liggen die ik heel mooi vond maar waar ik niet zo zeker van was. Ondertussen, door de vele blogreacties, heb ik geleerd om die twijfel en onzekerheid toch wat te stillen.

Proberen weliswaar want tijdens het maakproces heb ik een aantal mensen gecontacteerd met de vraag: ‘is het niet te veel?’ (Sorry MP 😏) Jaja, dat gaat nog even duren voordat ik terug mijn stoere, zekere zelf ben maar 7 kilo lichter betekent al veel hier en ik voel dat die zelfzekere Sofie op komst is! Ik heb dus ook al een kleedje gemaakt voor mezelf en er zijn foto’s maar die blog komt later.

Back to Ishi!

Ik ben vorig jaar naar een verkoop van Mis-en-plis geweest en heb me daar wat laten gaan…u kent dat wel! Daar kocht ik een mooie lichte, retrofeeling jeans en een bijpassend stofje waar ik niet echt een naam op kan leggen qua materiaal…misschien kom polyester nog het meest dichtbij.  Deze match was made in heaven maar er miste nog een derde heavenly match…totdat ik terugdacht aan dat leuke tricotje dat ik bij Little Vixen kocht.

Een gouden, licht doorzichtige stof met wat rek in. Ik ging de uitdaging met mezelf dan toch aan en tadaa, ik stel hier mijn wauw Ishi voor. Niet dat mijn vorige Ishi’s gedrochten waren maar deze Ishi vind ik echt heel geslaagd. Oordeelt u zelf maar en mocht u mijn mening delen dan kan u er naar alle waarschijnlijkheid binnenkort op stemmen, waarvoor nu al dank en mijn oprechte excuses voor de komende ‘wilt u toch nog even stemmen spam’.

De eerste foto die ik trok was direct een voltreffer, ik riep haar nog ‘kijk eens naar mama’ en ze draaide professioneel haar hoofd en lachte me toe. You go baby!

Ik werkte de prinsessen naden af met gouden paspel, kwestie van genoeg goud te hebben nu we toch eens voor bling kozen. Ik gebruikte de 18 maanden voor mijn fijne 2-jarige maar verlengde de onderkant met 3 centimeter zodat haar pamper toch niet te veel te zien was indien ze bukte. Bij de vorige Ishi’s (telkens 18 maanden) zag je de pamper als ze bukte, niet erg maar niet altijd even fijn.

Ze kreeg ook een gouden stukje overschot om wat mee te prutsen tijdens de fotoshoot, het zat ook in haar haar (daar was ze trouwens zeer trots op).

Aangezien ik geen gouden schoentjes in mijn voorraad had kreeg ze gewoon haar retro ‘turnsletskes’ aan, super makkelijk voor snel aan en uit te doen en hop den buiten in!

De achterkant kreeg geen paspel in de naden aangezien ik daar voor een ander focuspoint wou gaan, namelijk een zichtbare, zware rits die ik kreeg van de schoonmoeder uit haar ‘stash’ van vroeger. U raadt het goed, alweer retro. De rits is iets korter dan voorgeschreven maar ze past er net in! Oef!

Hier ziet u de rits beter maar helaas ook dat de Ishi hier nog niet gestreken is, toch nog aan foto’s willen maken en in de zon betekende niet strijken, vergeef het mij alsjeblief…But look at that gold shine, my precious!  

Oei nat…de fotosessie verliep langs het zwembad…Zakken gevonden en geen pamperpoep te zien bij het vele bukken (stoute mama, props leggen zodat ik wat beweeg voor de fotoshoot)!

Het is duidelijk, denk ik, I love collages!

      

De Ishi zal hier nog heel lang een favoriet patroon blijven, ik bedoel eigenlijk hét favoriete patroon want ik maakte er al drie en er liggen nog combo’s klaar (onder meer een winterversie). Het is ook ideaal voor de dochter want het geeft haar vorm maar verbergt haar peutertonneke en die zakken zijn een zaligheid om de dingen die van haar broer zijn in weg te stoppen!