Een nieuw jasje…

Dat de winter voorbij is zou je niet zeggen…maar dat mijn kinderen groeien als kool is ondertussen wel al duidelijk. De dochter had dus nood aan een nieuwe jas en aangezien mijn smaak een dure smaak is besloot ik me aan de Jackie van Iene Miene te wagen! 

Ik heb het meest ‘gezwoegd’ bij het tekenen en knippen van het patroon, nog nooit zoveel patroondelen verwerkt, 14 stuks maar liefst! 

Het ineenzetten daarentegen was al veel makkelijker en ging zelfs vlotter dan verwacht! Dankzij de Ishi’s die ik onlangs maakte waren bepaalde naden geen verrassing meer en alles liep vlot! Het was een feest! Ik zou er zo nog een maken (alleen niet overtekenen en knippen want dat vond ik precies tijdrovend :-p) dus breng de voorgeknipte Jackie maar langs en ik zet ‘m ineen!

Het naaien was nog nooit zo leuk en dankzij mijn allerliefste vriend die als afleiding werkte voor de kindjes kon ik 1,5 dag werken aan het ineenzetten van deze mooie jas. Ik had twijfels bij mijn stofkeuze, meestal ga ik voor meer kleur, maar de uiteindelijke jas bleek toch een pareltje te zijn geworden! 
Ik wou dan ook hele mooie foto’s maken met het jasje en bijpassende schoentjes buiten maar kwam bedrogen uit…gietende regen kreeg ik! Dus zijn het foto’s aan de muur en een ietwat overbelichte foto die ik vlug nam…

   
Op de bovenste foto zie je misschien dat de knoopsgaten niet zo goed zijn gelukt, ligt het aan de grootte of moet ik het beleg nog meer verstevigen, ik weet het niet. Na het openen van de knoopsgaten bleken ze te rimpelen en ik kreeg ze niet mooi afgewerkt.  Volgende keer ga ik misschien wel voor kleinere knoopjes en dus ook kleinere knoopsgaten.

     
Misschien aan de achterkant ook nog een knoopje? Of twee? Button overload hoera!

  

Ik beloof hierbij dus ook plechtig om binnenkort een heuse fotoshoot te doen waarin mijn kindjes alles tentoonstellen dat ik onlangs voor hen maakte…be prepared to see an overload of pictures!

Bloginhaalmanoeuvre part 2

Ik heb hier onlangs en nog niet zo lang geleden een aantal dingen gemaakt waar ik dan uiteindelijk niet zo tevreden van was. Ze waren te groot, te zwaar, niet wat ik voor ogen had en ga zo maar door!

Vandaag laat ik deze op de wereld los, want van fouten leren we!  

Het blijkt dat ik dus nog niet zo goed mee ben in de juiste stof kiezen voor een project, ik heb dan wat in mijn hoofd maar door de stof komt het nooit zo uit zoals ik het in mijn hoofd had, helaas. Bijgevolg worden die dingen dan eigenlijk niet gedragen ondanks het feit dat velen die hier langskomen het wel mooi vinden. Blijkbaar dus toch een beetje perfectionistisch!

Het begon met de Lotta van Compagnie M, ik wou eerst een tesversie maken dus koos ik een oud retrostofje dat hier al lang lag. Ik moest het combineren maar had enkel een bijpassende canvas, geen probleem (dacht ik), het is toch een testversie!  

  

Het zijn dus geen aan-foto’s maar hang-foto’s. Hier zie je duidelijk dat die canvas niet geschikt is om te rimpelen…is er uberhaupt canvas geschikt om te rimpelen? Ik denk het niet, en blijkbaar was ik toen ook niet aan het denken, ik wou enkel matchen in kleur!  

Het bovenstuk van de Lotta is ook iets te lang voor mijn dochter, ze is niet groot maar ook niet klein met een ton van een peuterbuik.  Ik verkortte het bovenstuk maar het lijkt scheef gedaan, opgemeten is dit niet zo.  Op zich is het een leuk kleedje qua kleur maar het kan me niet bekoren.

Het volgende kledingstuk dat hier al even klaar hangt is de Tinny van Straight Grain. Ik maakte eerst een testversie maar de gok was juist, mijn dochter heeft 1 maat kleiner nodig en die past haar fantastisch! Helaas had ik hier ook niet gerekend op de stevigheid van de stof. Deze Froy en Dind is heel licht (en kreukt enorm vlug!) waardoor het beleg terug naar boven kwam. Ik voerde het bovenlijfje dan volledig maar de kraag blijft niet goed zitten. Alweer een leuk kleedje dat toch niet echt volledig mijn goesting is, ik vraag me dus nu ook af wat ik wel kan maken in deze lichte stof?

Onlangs ergens een heel leuk kleedje gezien van een fameuze naaister (veel oooh’s en aaah’s van mijn kant) die in dezelfde stof een kleedje maakte en daar was niks aan de hand…het zal dus wel aan mij liggen, nog meer oefenen dus! (Mocht er iemand tips hebben over de how to work met lichte stoffen, ik weet het graag!)

   

Over naar de volgende poging tot….een Ishi, ook van Straight Grain!
ik maakte er al 1 in (alweer) een teststof, deze zag u hier. Maar er komen er nog veel meer want dit patroon is echt iets voor de dochter! Met de Ishi contest in het achterhoofd wou ik er deze keer 1 maken in punta di roma.
De laatste tijd weiger ik nog stof te kopen (lees als:ik mag niet meer!) dus deed ik het met de mama punta’s en een dioleke van de kringwinkel. Ik nam een gok en deed het zonder rits of knoopje en deze mooie Ishi kwam tot stand!

   

De twijfel sloeg toe toen ik de dochter deze Ishi aandeed. Ik denk dat het mooier was geweest mocht de donkere kleur in het midden gezeten hebben en de lichte kleur langs de zijkanten…ik heb er lang over getwijfeld maar ik dacht dat deze keuze de beste was opdat de oker punta net iets zwaardr en dikker is dan de groene punta (waarvan ik eigenlijk twijfel of het dit wel is maar zo gekocht op een allereerste stoffenspektakel). Samen met de zakken zou die groene punta sowieso zwaarder worden en misschien het geheel in evenwicht houden. Het evenwicht is er ook wel wat (alweer niet genoeg denk ik, alweer een foute stoffenkeuze) maar ik ondervind hier dus nog maar eens hoe belangrijk de stoffenkeuze is bij de Ishi. Voor de contest zal ik dus nog even goed nadenken over wat en hoe, alle tips zijn alweer meer dan welkom!

Blijf alsjeblief nog even hangen of kijk gewoon naar de foto’s want er komen nog 3 stuks aan, het is veel (I know) maar het is dan ook een inhaalmanoeuvre, hierna ligt er niks meer klaar, enkel nog te doen!

Ik maakte nog een Jacob van Zonen 09 voor de zoon in een leuke Lillestoff die hier al even lag te wachten. Ik werkte de bovenkant af met boordstof (zindelijkheidstrainig in het achterhoofd) en maakte de 92. BOEM, PATS, het was weer van dat! Te groot! Daarna kwam het verstand, in tricot neem je best een maat kleiner en ik had dat kunnen doen aangezien ik de Jacob een maat verkleind had eerder maar daar was de zoon uitgegroeid dus verdiende hij al wel een 92 (hij is dan ook al 2).
Hij zal er dus nog in moeten groeien!

   

Almost there…want ik maakte ook nog een verjaardagsjurk voor een onthaalkindje van mijn mama, niks mis aan, helemaal juist en oh zo mooi. Enige opmerking is dat ik me de volgende keer eens aan een doorlopende print waag! De Louisa van Compagnie M in een candy shop van bij den Depot.

   
 

En dan…last but not least een heel schattige badjas voor de pop, matching met die van de dochter want deze pop mag wel in bad! Opgepast cuteness overload, het beste als laatste bewaren!