Getting there!

Het zal wel met de zon te maken hebben maar ik ben echt gelukkig nu, lekker melig en zo maar het druipt er dan ook van af! Alles gaat ook gemakkelijk of leuk en soms zijn er inderdaad nog obstakels maar die lijken nu zo klein met de obstakels van een jaar geleden dat ik ze soms bijna zelfs niet zie!

In de paasvakantie zijn we op skivakantie geweest, de eerste keer echt weg met de kindjes, om dan een hele week te dealen met kotsjes en volle (lekkende) pampers….jaja, de bruikgriep was mee! Het is dus wat anders uitgedraaid dan het ideale scenario maar het was daarom niet minder leuk. Het verschil tussen de twee is nu ook nog duidelijker geworden, F. is een stoere meid die bijna alles onbevreesd aangaat en V. doet het allemaal wat rustiger en met de nodige angstjes. Het feit dat V. wat angstiger is zorgt dikwijls voor discussie, voornamelijk bij grootouders en als in ‘ooh, zo ne flauwe’ en wij die zeggen dat hij gewoon z’n eigen tempo heeft. Soms is het erg om te horen dat alles al vast staat…jaja, V is zo en blablabla en F, ja F dat is een stoere meid he!

Wij moeten er al heel hard op letten dat we ze niet te veel vergelijken maar anderen doen dit niet, uiteindelijk zijn het ook 2 volledig verschillende persoontjes, het is een twee-eiige tweeling, wat wil zeggen twee eitjes, zoals een gewone broer en zus maar dan wel op dezelfde dag en samen in de buik.  Ze zijn gelijk en oh zo verschillend, de ene is ook meer mij en de andere is meer mijn partner, wat normaal is ook he! Maar als mensen horen dat het een tweeling is wordt er direct vergeleken en dat hebben ze net nu niet nodig…ze moeten hun eigen persoon vinden en ontwikkelen en ik denk niet dat dat het best gebeurt door ze continu te vergelijken of al determinerend te denken als in ‘die is zo en die is zo!’

Langs de andere kant doen ze soms dingen waarvan je echt kan zeggen, ja, het is een tweeling. Als ik de ene straf en in de hoek zet dan gaat de andere er automatisch bij staan…en niet om te spelen maar ook op straf! Het samen spelen en babbelen is ook typisch voor een tweeling, ze groeien nu eenmaal samen op dus zijn ze vlugger dan andere kindjes om te leren samen spelen en om te leren ruzie maken!

De grote zorg is nu voorbij en de eerste keer kaka op het potje is al een feit en ze gaan volgend jaar in januari naar school dus we zijn op weg naar veeeeeeeeel meer! Vanaf nu kijk ik er naar uit en niet meer tegenop, ik denk dat de officiële ommekeer is gemaakt, er zijn nog dingen die voor dipjes zorgen maar die hebben voornamelijk met mezelf te maken, ik moet nog net een beetje meer leren lossen maar ik ben op weg, ik voel het! Ik weet nu zeker, ik kan het!

Advertenties