Bloggers block

Erg, heel erg…nog maar net aan het bloggen en het is al van dat!  

Het is weer zoiets dat ik moet volhouden…en dat kan ik tegenwoordig niet meer zo goed. Het kost me veel moeite om na een dag voor de kids te zorgen dan ook nog eens dingen te moeten doen omdat ik er aan ben begonnen om die en die reden…

Ik ben beginnen sporten (je kan het bijna geen sporten noemen vind ik, zo 1 keer in de week baantjes gaan trekken),

Ik ben begonnen met Pascale Naessens koken (op zich niet veel werk aan de gerechten maar lang niet altijd alles in huis en ja, dan ben ik weer te moe om NOG eens naar de winkel te gaan),

Ik ben (alweer) gestart met een dieet en elke dag 2 liter water drinken,

Ik doe mijn best om zo positief mogelijk te blijven (wat bijna het enige is dat ik echt volhoud de laatste tijd dus eigenlijk best wel trots op mezelf)

Er ligt een resem naaiprojectjes klaar, al dan niet uitgeknipt of uitgetekend (en nog massaal veel meer in mijn hoofd),

Ik moet afspreken met vrienden die ik al lang niet meer heb gezien (op dat vlak schaam ik me bijna om het alsnog te doen maar ik wil het zo graag, het is een deel van me terug mezelf voelen, en zo iets of wat ‘normaal’)

En dan ben ik ook nog eens een blog begonnen!

Het lijkt misschien niet zo veel, of je denkt ‘peanuts! Dats is voor mij maar een fractie van wat ik doe!’ Wel…voor mij is het veel, heel veel…veel om over na te denken over wanneer en hoe ik dit en/of dat kan en zal doen. Wie moet ik daarvoor contacteren, wie heb ik nodig, wat heb ik nodig, moet ik nog doen! Dit weekend valt dat dan helemaal in duigen als de papa hier dan ook nog eens doodziek is (en echt he, met koorts en al) en dan weet ik helemaal niet meer waar te beginnen! 

Gewoon blij om dan eindelijk in de zetel te kunnen ploffen en eens te kijken wat er gebeurd is op sociale media waar je dan ziet dat je wel degelijk een datum moet vastzetten met die bepaalde persoon omdat het anders toch niet gebeurd,

Kijken vanuit de zetel wat er nog op de tafel klaarligt om te naaien,

Kijken naar de pizza die gemakshalve in de oven is beland,

Blij zijn met een pizza om toch zo positief mogelijk te zijn en te blijven,

Kwaad zijn op jezelf dat er dan toch weer een pizza zich in je buik nestelt

En dat Pascale toch nog even zal moeten wachten we doen het morgen wel…

En dan denken aan die blog waar al 2 weken niks meer op is gepost, maar hallelujah er is een tablet en ik moet mijn zetel niet uit en ik heb nood om even wat gal te spuwen aangezien de man te ziek is om me te aanhoren en de kindjes niet echt mee zijn met wat ik vertel. 

Maar aan jullie kan ik het wel kwijt, HA, jullie hebben geen keuze…dankuwel daarvoor…

Dus….

Morgen begin ik echt aan mijn dieet,

Deze week probeer ik zeker 2 Pascale gerechtjes te maken,

Ik werk de naaiprojecten die klaarliggen af

Ik probeer 2 keer te gaan zwemmen

En ik blog!

Kwestie van positief te eindigen 😉